کزیا جونز

FacebookTwitterGoogle+به اشتراک بگذارید

Keziah Jones: Ebony Funk

کزیا جونز خواننده و نوازنده نیجریه‌ای کار خود را از اوایل دهه نود میلادی شروع کرد. او به خاطر روش خاصش در نوازندگی گیتار شهرت یافت. کـزیا خود را تحـت تأثیر Fela Kuti، Miles Davies و Jimmy Hendrix می‌داند.

کزیا در سال ۱۹۶۸ به دنیا آمد و زمانی که برای ادامه تحصیل به بریتانیا فرستاده‌شده بود کار با موزیک را آغاز کرد. او به‌جای حاضر شدن در کلاس‌ها به نوازندگی در خیابان مشغول بود. سال‌های بعد او با سفر بین فرانسه و بریتانیا سپری نوازندگی در خیابان‌ها سپری شد تا سرانجام Phil Pickett، نوازنده و آهنگساز بریتانیایی او را کشف کرد و مدیر برنامه‌های او شد.

او در آلبوم اولش به نام Blufunk is a fact  سبک خودش را برای مخاطب تعریف می کند. از نظر موسیقایی این آلبوم سراسر مملو از ریتم های فانک و پر فراز و نشیب است. اما از نظر محتوایی با کارهای آینده او کمی تفاوت دارد. به جز یکی دو آهنگ که در آنها به رگه هایی از مفاهیم اعتراضی کارهای آینده جونز بر می خوریم، خبری از طنز گزنده و زبان کنایی کارهای آینده او مثل آهنگ کنایی Nigerian Wood در این آلبوم نیست. کزیا در این آلبوم در غالب فانک تجربه های متفاوتی به دست می اورد. از قطعات پر جنب و جوشFrinigro Interstellar  و Runway  که ترکیبی از موزیک افروبیت و راک به دست می دهند تا قطعه بلوز Rythem is Love و قطعه آرام Pleasure is kisses که در آن تک نت های پیانو، زخمه های امضا گونه ی گیتار کزیا را همراهی می کند. این آلبوم با قطعه قدرتمند و گیرای The Wisdom behind the smile آغاز می شود. قطعه ای که یکی از بهترین آهنگ های آلبوم نیز هست و تا حدودی معرف جهت گیری و محتوای کاری کزیا ست و با آهنگ The invisible Ladder  که به نوعی یادآوری این که موزیک او وامدار دورانی ست که نوازنده ای خیابانی بوده، پایان می یابد.

آهنگ پیشنهادی از این آلبوم:

The Wisdom Behind the Smile (Ca$h) by Keziah Jones on Grooveshark

در آلبوم Nigerian Wood که در سال ۲۰۰۸ به بازار آمد، زبان اشعار جونز از فضای مالیخولیایی آلبوم اولش فاصله گرفته و با مخاطبش سرراست تر صحبت می کند، مثل قطعه Blue is the mind که از فضای دلخوش روزگار خودش صحبت می کند و یا Long distance love  که جدای از سادگی شعرش، فضای موسیقاییش نیز کاملاً به سمت موزیک پاپ گرایش یافته است. در عین حال اشعار سیاسی او هم مستقیم تر شده اند. مثل آهنگ  Jokers Repration 1973 که در آن تغییر مجدد واحد پول نیجریه در سال ۲۰۰۸ دستمایه شعر جونز قرار گرفته است. او این قطعه را با یادآوری سال ۱۹۷۳ که در آن واحد پول نیجریه ناریا تعیین شد آغاز می کند و به سیاستمداران کشورش یادآوری می کند که «ثروت کشور به بانک های سوییس» منتقل شده، «جایی که ثروت آنها مایه فقر مردم کشور» شده است و آهنگ را با قطعاتی از سخنرانی یک ژنرال که موفقیت کودتا سال ۱۹۶۶ را اعلام می کند به پایان می برد. در مجموع صدای جونز پخته تر به نظر می رسد ولی دیگر کمتر اثری از ریتم های افروبیت و فانک پر رنگ آلبومهای قبلی او دیده می شود.

آهنگهای پیشنهادی از این آلبوم:


آلبوم آخر او The Captain Rugged که این بار در نیجریه و در شهر لاگوس ضبط شده است، گویی بازگشتی ست به دوران اول موسیقایی او و این بار با زبانی تند و تیز. این آلبوم شامل حکایتهایی ست از زبان فراقهرمانی آفریقایی در فضای شهریِ لاگوس، که قدرت جادویی اش، «طنز» است. به قول روزنامه گاردین این آلبوم روایتی ست در باب «مهاجرت، پناهجویان، رویاهای سوخته و تبعید».

آهنگ پیشنهادی از آلبوم African space craft:

دیدگاه شما

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>